کاربری جاری : مهمان خوش آمدید
 
خانه :: شعر
موضوعات

اشعار



تشیع جنازه حضرت زهرا سلام الله علیها

شاعر : محمد علی مجاهدی     نوع شعر : مرثیه     وزن شعر : مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل     قالب شعر : مثنوی    

گذشـته نیـمـه اى از شب، دریـغــا            رسـیده جـانِ شب بـر لب، دریـغا

چـراغ خـانه مولاست، خـامــوش            که شـمع انـجمن آراست خامـوش


فـغـان تا عـالـم لاهـوت مى رفـت            به روى شانه ها، تابـوت می رفت

على زین غم چنان مات ست ومبهوت            که دستـش را گرفته دست تابـوت

شگفـتا! از عـلى، بــا آن دلــیـرى            کـنـد تـابـوت زهـرا، دستـگـیـرى

به مژگان تـرش یاقـوت مى سُفـت            سرشک از دیده مى بارید ومی گفت

که اى گل نیستى تا  بـوت بــویـم            مـگـر بـوى تـو از تـابــوت بـویـم

جـدا از تـو دل، آرامـــى نــــدارد            عـــلـى بـــى تـو دلارامـى نــدارد

چنان درماتمش از خویش میرفت            که خون ازچشم غیر و خویش میرفت

کــه دیـده در دل شب، بلـبــلى را            که زیـرِ گـل نهـان سـازد گـلى را

ز بیتابى، گریبان چـاک مى کــرد            جهـانى را به زیـر خـاک مى کرد

على با دست خود، خشت لحد چید            بـسـاط مـــاتـم خود تــا ابــد چـیـد

دل خود را به غم  دمساز مى کرد            کفـن از روى زهـرا بـاز مى کرد

تو گویى ز آن رخ گردیـده نـیـلى            به رخـسار على مى خورد سیـلى!
از آن دامان خود پر لاله مى کـرد
            که چون نى، بند بندش ناله میکرد

على، در خاک زهرا را نهان کرد            نهان در قطره، بحر بى کران کرد

گُل خود را به زیر گِـل نهان دیـد            بــهـار زنــدگـانى را، خـزان دیـد

شد از سوز درون، شمع مزارش            علـى بــا آب و آتــش بـود کـارش

چنان ازسوز دل، بی تاب مى شد            که شــمع هـسـتـىِ او، آب مى شـد

غـم پـروانـه اش، بی تـاب مى کـرد            على را قطره قـطره آب مى کـرد

چو بر خاک مزارش دیده میدوخت            سراپا در میان شعـله مى سـوخت

مگر او گیرد از دست خدا، دست            که دشمن بعد او، دست على بست

: امتیاز